Myśl, która uczy

„Człowiek, któremu Bóg powierzył pieczę nad światem, pozwolił mu się rozmnażać, opanować Ziemię by dawała mu plony i rozwijać myślenie poprzez poznawanie celem doskonalenia się – okazuje się szalonym i największym szkodnikiem natury jakich nie znał dotąd świat”

Chce zdobywać wszechświat, pragnie lecieć na inne planety, nawet je zagospodarowywać, rośnie mu „trzecie oko”,  poprawia naturę uważając, że jest niedoskonała, ale jego mózg zdolny jest opanować o wiele więcej. Dziwna człowiecza istota.  Widzi w górze, wydaje mu się, że ogarnia międzyplanetarność i już za chwilę, za małą kwestię czasu dotknie, ba opanuje gwiazdy….

A nie zauważa, co depcze konkretnie… własnymi stopami!

Nie stara się zauważyć, co umyka mu u podstawy. Tam w górze już tego nie znajdzie.

 

Kieruj stopy ku własnej pokorze…